[Εφηβικό]: The act of Coach Aris and his Noble Players

March 19, 2019

Ο John Steinbeck, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της αμερικάνικης λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, στο βιβλίο του 'The acts of King Arthur and his noble Knights' γράφει: 'Somewhere in the world there is a defeat for everyone. Some are destroyed by defeat, and some made small and mean by victory. Greatness lives in one who triumphs equally over defeat and victory' το οποίο μπορεί να αποδοθεί 'Κάπου στον κόσμο υπάρχει μια ήττα για όλους. Μερικοί καταστρέφονται από την ήττα αυτή, ενώ κάποιοι καταλήγουν μικροπρεπείς παρά τη νίκη που έχουν επιτύχει. Το μεγαλείο του χαρακτήρα αναδεικνύεται σε εκείνους που θριαμβεύουν ανεξαρτήτως της ήττας ή της νίκης αυτής'.

 

Στην μεγάλη μάχη που έγινε την Κυριακή 17 Μαρτίου στο Κλειστό του Αγίου Θωμά η νίκη και η πρόκριση κατέληξε στο Γ.Σ. Αμαρουσίου (72-68). Το μεγαλείο όμως του χαρακτήρα όλων των αθλητών των Γλυκών Νερών αναδείχθηκε περίτρανα τόσο στα σαράντα αγωνιστικά λεπτά αλλά και στα αποδυτήρια αμέσως μετά.

 

Είναι σημαντικό, πριν γίνει αναφορά στις λεπτομέρειες του αγώνα, να γίνει μία μικρή αναδρομή. Στα μέσα Φεβρουαρίου του 2018, το Εφηβικό είχε δώσει το τελευταίο παιχνίδι εντός έδρας γνωρίζοντας την ήττα από τον Α.Ο.Κ. Σπάτων με 49-51. Ήταν η τρίτη συνεχόμενη ήττα και η ομάδα τελικά κατέληξε στην τέταρτη θέση του 4ου Ομίλου με 11 νίκες και 7 ήττες. Από τους 15 αθλητές 1999-2001 που ήταν στην σύνθεση της ομάδας μέχρι και τον τελευταίο αγώνα, τις επόμενες εβδομάδες αποχώρησαν για διάφορους λόγους 9 εξ' αυτών. Δυσκολεύοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση από τους 4 αθλητές 2002 που ήταν στην ομάδα Παίδων και αναμενόταν να μεταβούν στο Εφηβικό αποχώρησαν 3 εξ' αυτών, αφήνοντας τον Μάιο του 2018 ένα Τμήμα με 7 αθλητές μόνο.

 

Η δυσκολία που υπήρχε και το μεγάλο στοίχημα για την περίοδο 2018-2019 δεν ήταν η δημιουργία μίας ανταγωνιστικής ομάδας, αλλά η δημιουργία μίας ομάδας που θα μπορούσε να συμπληρώσει μία υποτυπώδη δεκάδα στις ηλικίες 2000-2002 για να μπορέσει να συμμετάσχει με περιορισμένες αξιώσεις στο Πρωτάθλημα. Μέσα από μία ψυχολογικά επίπονη διαδικασία, κατέστη τελικά εφικτή η στελέχωση του Εφηβικού με 11 αθλητές.

 

Αυτό που ακολούθησε από την αρχή της προετοιμασίας τον Αύγουστο του 2018 έως και τον αγώνα της Κυριακής στο Μαρούσι μπορεί απλά να περιγραφεί ως ένα μικρό θαύμα. Με ώρες προπόνησης που υπολείπονταν σε διάρκεια θεαματικά των ωρών που είχαν στη διάθεση τους αντίστοιχες ομάδες στον Όμιλο αλλά και γενικά στο Πρωτάθλημα και με την κάθε μία απουσία αθλητή (λόγω τραυματισμού, ασθένειας ή υποχρεώσεων) να δημιουργεί ανυπέρβλητα προβλήματα για τη διεξαγωγή ουσιαστικών προπονήσεων, αντί αυτά τα δεδομένα να αποδυναμώσουν ψυχολογικά αλλά και αθλητικά την ομάδα, σφυρηλάτησαν μία παρέα παιδιών που μέσα από τις αντιξοότητες είδαν τις ευκαιρίες και μέσα από τις δυσκολίες χειρίστηκαν με απόλυτη επιτυχία την ροή μίας αθλητικής περιόδου ευρισκόμενοι πάντα ο ένας για τον άλλον εκεί. Στο γήπεδο. Στα αποδυτήρια. Στις αποθεραπείες. Στην ηλεκτρονική επικοινωνία που στόχο είχε να δώσει ώθηση για την υπέρβαση κάθε μίας δυσκολίας που ήταν απλώς θέμα χρόνου να προκύψει. Στη διάρκεια των τελευταίων έξι εβδομάδων, υπήρξε η υποστήριξη και από νεαρότερους αθλητές, που προσπάθησαν να βοηθήσουν τους συναθλητές τους στους τελευταίους αγώνες του 8ου Ομίλου και στις επόμενες φάσεις του Πρωταθλήματος προσφέροντας ψυχολογικές ανάσες αλλά και αγωνιστικά στατιστικά, αποκτώντας ταυτόχρονα σημαντικότατες εμπειρίες.

 

Τα παράσημα που κατακτήθηκαν στην μάχη του Πρωταθλήματος από τον Coach και τους 11 παίκτες ήταν πολλά. 17 νίκες και 1 μόλις ήττα. 1η θέση. Top-3 άμυνα στη Γ' Κατηγορία. Δύο απίστευτες εμφανίσεις και νίκες στους εκτός έδρας αγώνες - φωτιά με Πλάτωνα και Σπάτα που κλείδωσαν την πρόκριση. Η πειστική νίκη - πρόκριση στη Β Φάση ενάντια στην ομάδα της Νήαρ Ηστ.

 

Το μαγικό αυτό ταξίδι έφερε, μέσα από την πολύ δύσκολη κλήρωση της Γ Φάσης, ως τελευταίο εμπόδιο την ομάδα του Γ.Σ. Αμαρουσίου. Λίγο πριν τους δύο τελικούς, η ατυχία χτύπησε και πάλι την ομάδα καθώς δύο εκ των βασικότατων παικτών έμειναν εκτός. Ο ένας τέθηκε εκτός δράσης για ένα μήνα, χάνοντας και τους δύο αγώνες, ενώ ο δεύτερος με ένα τραυματισμό έχασε το πρώτο παιχνίδι και έκανε υπερπροσπάθεια για να καταφέρει να παίξει στον επαναληπτικό. Το αποτέλεσμα του εντός έδρας αγώνα (51-56) παρουσιάστηκε σε προηγούμενη ανάρτηση.

 

Μετά από μία συγκινητική σε προσπάθεια και ένταση προετοιμασία, η ομάδα κατέκτησε ένα ακόμη παράσημο λίγο πριν την έναρξη του αγώνα. Έχοντας να διαχειριστεί την ήττα με 5 πόντους, ήξερε ότι αναζητούσε μία μεγάλη υπέρβαση με νίκη με 6+ πόντους μέσα στην έδρα της αντίπαλης ομάδας. Έχοντας διαπιστώσει πριν την συγκέντρωση στα αποδυτήρια την συμμετοχή στο roster του Αμαρουσίου παίκτη που ανήκει σε κορυφαία ομάδα της Basket League, μέλος της Εθνικής Εφήβων και με τα 208 εκατοστά να φαντάζουν όπως τα 8.848 μέτρα της κορυφής Έβερεστ (και ο οποίος δεν είχε παίξει στο πρώτο παιχνίδι), ήξερε ότι σε ένα παιχνίδι που τα φυσικά προσόντα όπως και το βάθος του roster είναι καθοριστικά πέραν πάσης αμφιβολίας έπρεπε να αντιτάξει όλα τα σημαντικά στοιχεία που αποτελούν την ταυτότητα όλων των Τμημάτων του Γ.Σ. Γλυκών Νερών σε μία μάχη που φαινόταν άνιση αλλά και η οποία θα κρινόταν εν τέλει στα επόμενα σαράντα αγωνιστικά λεπτά.

 

Η ομιλία του coach στα αποδυτήρια δημιούργησε την κατάλληλη ψυχολογία. Πολεμιστής, ανάμεσα σε πολεμιστές. Αθλητής, που θα έδινε ίσως τα πάντα για να μπορεί να γυρίσει το χρόνο και να είναι μαζί τους στο γήπεδο. Μέντορας, σε μία μάχη που η ψυχολογία θα είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Η μοναδική του μη αγωνιστική απαίτηση: Να αφήσουν όλοι στο παρκέ και την τελευταία ικμάδα ενέργειας, σε μία σύγχρονη εκδοχή της ομιλίας του Στρατηγού Montgomery στην 8η Στρατιά με το διάσημο 'Here we will stand and fight; there will be no further withdrawal''.

 

Στην έδρα ενός εκ των ιστορικότερων Σωματείων της Ελλάδας (έτος ίδρυσης Συλλόγου το 1896 και τμήματος Μπάσκετ το 1950, με 24 παρουσίες στην κορυφαία Εθνική Κατηγορία) και σε ένα γήπεδο όπου δεσπόζουν οι αφίσες και τα λάβαρα από σπουδαίες επιτυχίες του Ελληνικού Μπάσκετ (Κύπελλο Σαπόρτα 2001, Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας 2002 και 2006, Φιναλίστ Πρωταθλήματος Ελλάδας 2004 και Top-16 Euroleague 2010), στο τέλος των 40 λεπτών νιώσαμε υπερήφανοι γιατί και αυτός ο αγώνας των Εφηβικών Ομάδων θα αποτελεί πλέον μέρος της ιστορίας.

 

Ήδη από το ξεκίνημα του αγώνα, η ένταση και η συγκέντρωση και των δύο ομάδων ήταν υψηλή. Ήταν όμως ξεκάθαρο ότι η γηπεδούχος ομάδα δεν είχε προετοιμαστεί για να συναντήσει ένα τέτοιο αντίπαλο. Ποντάροντας στη φαινομενική υπεροπλία στην ρακέτα και στο μαξιλάρι του +5, διαχειρίστηκε από την αρχή αρκετά συμβατικά ένα παιχνίδι που τα παιδιά των Γλυκών Νερών το έβλεπαν γι' αυτό που ήταν. Ένα do or die. Με εξαιρετικό ρυθμό, φρέσκα πόδια και καλά τελειώματα και από τις δύο ομάδες το πρώτο δεκάλεπτο τελείωσε με 21-22 υπέρ των Γλυκών Νερών και το goal average είχε πέσει στο +4.

 

Το δεύτερο δεκάλεπτο συνεχίστηκε με την ομάδα μας να ανεβάζει θεαματικά την αμυντική της προσήλωση και τη νευρικότητα των γηπεδούχων να γίνεται έκδηλη. Στα πρώτα τρία λεπτά η διαφορά άνοιξε με ένα 3-11 στο 23-33 και συνολικά με ένα επιμέρους σκορ 10-19 το ημίχρονο έκλεισε στο 31-41. Η διαφορά ήταν πλέον με την ομάδα μας στο +5. Ενδεικτικό του πλήρους αποσυντονισμού της γηπεδούχου ήταν και το χαμένο κάρφωμα στον αιφνιδιασμό (!) από τον αθλητή των 2.08 που έδωσε ένα μοναδικό blooper. Στο 13' το σκορ ήταν 23-33 και το σκορ ημιχρόνου ήταν στο 31-41.

 

Στα λίγα λεπτά που η ομάδα συγκεντρώθηκε στο ημίχρονο στα αποδυτήρια, η σεμνότητα και η συγκέντρωση στο 2ο ημίχρονο ήταν το βασικό θέμα. Ο αγώνας θα ξεκινούσε και πάλι από το -5. Η μάχη για κάθε κατοχή θα ήταν ουσιαστική και αναγκαία απέναντι σε ένα αντίπαλο που είχε ένα αήττητο ρεκόρ 20 αγώνων στη φετινή διοργάνωση.

 

Το ξεκίνημα του τρίτου δεκαλέπτου με απόλυτη προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο και με καθαρό μυαλό, η διαφορά στο 25' έφτασε την μέγιστη τιμή της στους 14 πόντους (37-51). Τα πολλά φάουλ και η αντίδραση του Αμαρουσίου έφερε τη διαφορά στους 7 με 46-53 όμως ένα ακόμη γερό φίνις με ένα γκολ φάουλ και ένα επιθετικό ριμπάουντ που οδήγησε σε καλάθι έφερε και πάλι στο 30ο λεπτό το +11 με 46-57. Καθώς τα δευτερόλεπτα γινόντουσαν λεπτά, στα Γλυκά Νερά υπήρχε η πίστη στο θαύμα και στην υπέρβαση, ενώ στους γηπεδούχος το άγχος είχε πνίξει παίκτες και φιλάθλους.

 

Η τέταρτη περίοδος καθορίστηκε σταδιακά από την κόπωση των παικτών μας αλλά και από τη φθορά των φάουλ. Η διαφορά ροκανίστηκε σταδιακά και στο 34' ήταν στο 52-61. Δύο μεγάλα σουτ από την περιφέρεια, αποτέλεσμα και κακής αντίδρασης στην πίεση που ασκήθηκε και βιαστικών επιλογών στην επίθεση, έφεραν το 58-61 και το γήπεδο πλέον είχε πάρει φωτιά. Στην πρώτη επίθεση μετά από το time out, ήλθε ένα μεγάλο τρίποντο-αντίδραση για το 58-64 και στην συνέχεια χάθηκε μία μεγάλη ευκαιρία για μία ακόμη επίθεση καθώς οι 0/2 βολές της γηπεδούχου δεν συνοδεύτηκαν από το αμυντικό rebound. Μία ακόμη απίστευτη άμυνα με block έφερε μία, εκτός ορίων, αντίδραση παραγόντων της γηπεδούχου ομάδας και του προπονητή της ομάδας Ανδρών που βρέθηκε στον αγωνιστικό χώρο (!). Ορισμένα σημαντικά calls ή non-calls των διαιτητών με διαφορετικά κριτήρια ορισμού ως tough physical defence έγειραν οριστικά την πλάστιγγα υπέρ του Αμαρουσίου καθώς τελικά 3 παίκτες της ομάδας μας έφυγαν με 5 fouls. Με διαδοχικές βολές, η διαφορά μειώθηκε στο 36'35" στο 62-64 και με την ομάδα μας να πρέπει να διαχειριστεί και την απώλεια δύο παικτών με 5 φάουλ. Με νέο επιθετικό ριμπάουντ ήρθε για πρώτη φορά η ισοφάριση και το 64-64 στο 36'50". Με βολές εκατέρωθεν στο 38'50" η ομάδα μας πέρασε και πάλι μπροστά με 67-68. Μία εύστοχη βολή των γηπεδούχων και μία προσπάθεια για τρίποντο που δεν κατέληξε σε καλάθι έφεραν επί της ουσίας το τέλος του αγώνα που τυπικά στα εναπομείναντα δευτερόλεπτα μέσω και πάλι προσωπικών βολών της γηπεδούχου κατέληξε στο τελικό 72-68.

 

Τα λεπτά που ακολούθησαν μετά την λήξη, η συγκίνηση των παικτών ξεχείλιζε χωρίς όριο. Μία ακόμη ιαχή 'Γλυκά Νερά' ακούστηκε βροντερά και υπερήφανα μπροστά από μία απίστευτη σε ένταση και ενέργεια κερκίδα γονέων, φίλων, μικρών και μεγάλων που υποστήριξαν την προσπάθεια αυτή, πίστεψαν στο θαύμα και στο τέλος πρόσφεραν απλόχερα το χειροκρότημα και την καθολική αναγνώριση.

 

Συγχαρητήρια στη γηπεδούχο ομάδα και στα παιδιά του Αμαρουσίου για την αήττητη πορεία στη Γ Κατηγορία και την άνοδο.

 

Το ταξίδι του Εφηβικού μας για την περίοδο 2018-2019 έφτασε στο τέλος. Με τελικό ρεκόρ 18 νίκες και 3 ήττες, δεν είναι στις 4 ομάδες που ανέβηκαν στη Β Κατηγορία. Είναι όμως η ομάδα που είναι δικαίως υπερήφανη για την μεγαλειώδη αθλητική υπέρβαση από τον Μάιο του 2018 έως σήμερα και επίσης για το ότι ίσως να ήταν τελικά και η καλύτερη Ομάδα από όλη τη Γ Κατηγορία.

 

Ως αποφώνηση για τους αθλητές του Τμήματος, ένα μεγάλο Ευχαριστώ με πολύ προσωπικό τόνο προς:

 

  • Τους Θοδωρή, Κωνσταντίνο, Γιάννη και Νίκο και όλους τους νεαρότερους παίκτες (2003, 2004 και 2005) οι οποίοι έδωσαν τη δική τους ουσιαστική παρουσία σε προπονήσεις και αγώνες όποτε τους ζητήθηκε.

  • Το Διονύση (2002), ο οποίος ποτέ δεν άφησε ευκαιρία προπόνησης και παρουσίας δίπλα στους συμπαίκτες τους, αποδεικνύοντας κάθε στιγμή την αφοσίωση σε ένα Σύλλογο στον οποίο βρίσκεται εδώ και επτά χρόνια και αφού μάλιστα έμεινε μόνος από όλη τη φουρνιά του.

  • Τον Στέλιο (2001), για την αφιέρωση τόσο πολλών ωρών από το κρίσιμο πρόγραμμα προετοιμασίας του για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις και συνδύασε τη διάθεση με την αποτελεσματικότητα σε πολλούς αγώνες.

  • Τον Ερρίκο (2001), ο οποίος επίσης έδωσε πολλές ώρες παράλληλα με την προετοιμασία του και ήταν σχεδόν πάντα παρών για να υποστηρίζει τους συμπαίκτες του, έχοντας και αυτός πάνω από επτά χρόνια στον Σύλλογο.

  • Τον Ορφέα, ο οποίος παρά την αδυναμία συμμετοχής σε επίσημους αγώνες, έδινε διαρκώς παρουσία σε προπονήσεις.

  • Τον Μιχάλη, ή για εμάς τον Mike, ο οποίος έδωσε πολύτιμες βοήθειες στην ομάδα και βελτίωσε και τη δική του ατομική εικόνα μέσα από την ομαδική δουλειά.

  • Τον Πάνο, ο οποίος άντεξε σε ένα ρόλο δύσκολο και απαιτητικό μέσα στο rotation δίνοντας λεπτά, πόντους, rebound, άμυνες και ότι του ζητήθηκε.

  • Τον Γιάννη, με τον εκρηκτικό σε κάθε πτυχή αθλητική και ψυχολογική χαρακτήρα, για την απίστευτη ενέργεια που έβγαζε μέσα στο παρκέ.

  • Τον Δημήτρη, τον αθλητή/εκκολαπτόμενο προπονητή στη δική μας Rick Pitino έκδοση 😃αλλά και τον μεγάλο απόντα των αγώνων με το Μαρούσι, για τη θεαματική εξέλιξη του και στις δύο αυτές ιδιότητες.

  • Τον Βασίλη, τον 'έμπειρο rookie', ο οποίος έκανε μία εξαιρετική χρονιά και όχι μόνο έγινε μέλος της οικογένειας των Γλυκών Νερών η οποία τον πίστεψε από την πρώτη στιγμή και ο οποίος πλέον αποτελεί φωτεινό παράδειγμα σκληρής δουλειάς, αφοσίωσης και εξέλιξης και προσμονής για τα επόμενα αθλητικά χρόνια του.

  • Τον Φάνη, τη δική μας Κορυφή K2, που σε κάθε-ένα-κρίσιμο-αγώνα ήταν κυρίαρχος των αιθέρων και ειδικά στο παιχνίδι της Κυριακής ήταν ηρωικός και απέδειξε σε όσους παρακολουθούν το άθλημα το πόσο μικρότερες είναι οι διαφορές ποιότητας που σχετίζονται με Εθνικές Ομάδες, όταν απλά ο κάθε παίκτης παίζει με μυαλό και με καρδιά τον κάθε αγώνα.

  • Τον Μανώλη, τον Αρχηγό της Ομάδας, ο οποίος ήταν το μυαλό και ταυτόχρονα η καρδιά και η ψυχή και κατέθεσε τα πάντα σε αυτούς τους 21 αγώνες και ο οποίος έχει ως παράσημα τα σημάδια της αγωνιστικής έντασης, κόπωσης, εξάντλησης αλλά και της δημιουργίας διαρκώς νέων ορίων τα οποία σύντομα θα ξεπεράσει και πάλι καθοδηγώντας, υπερβαίνοντας και επιτυγχάνοντας.

Ειδικά στον Στέλιο και στον Ερρίκο, ευχόμαστε να πετύχετε με ψυχραιμία, μεθοδικότητα και συγκέντρωση τους στόχους που έχετε θέσει στις Εξετάσεις του Ιουνίου και με καλά αποτελέσματα και επιτυχία Σχολής να συνεχίσετε τον Σεπτέμβριο να είστε μαζί μας.

 

Επίσης, στον Δημήτρη, τον Βασίλη, τον Φάνη και τον Μανώλη, που είναι και στην Ανδρική Ομάδα, ευχόμαστε τόσο η τρέχουσα χρονιά όσο και η επόμενη να προσφέρουν - με την πολύτιμη βοήθεια σας - ακόμη περισσότερες συγκινήσεις και επιτυχίες και να συνεχίσετε να κάνετε υπερήφανους όλους όσους είναι δίπλα σας. 

 

Για τον Coach Άρη, που κλήθηκε όλους τους προηγούμενους μήνες να διαχειριστεί πολύ δύσκολες προσωπικές καταστάσεις και ήταν πρακτικά πάντοτε παρών (ακόμη και όταν ο Coach Ανδρέας διαχειρίστηκε, λόγω εκτάκτων συνθηκών την απουσία του, με απόλυτη επιτυχία), η αναγνώριση των παικτών του, των φιλάθλων και των αντιπάλων για την Ομάδα που σφυρηλάτησε, είναι το καλύτερο παράσημο.

 

Η μουσική επιλογή για τον Coach και τους Παίκτες του έρχεται από ένα τραγούδι των Metallica, το οποίο έχει δύο βασικές αναφορές που το διαπερνούν. Η πρώτη είναι ότι όταν δημιουργείται ένας δυνατός δεσμός δεν μπορεί ούτε η απόσταση ούτε η δυσκολία να τον αποδυναμώσει ή ακόμη περισσότερο να σπάσει. Η δεύτερη είναι η επίγνωση και η αποδοχή του συναισθήματος της πίστης και της αφοσίωσης, ξεπερνώντας και ότι άλλο αρνητικό μπορεί να συμβεί.

 

Υπερηφάνεια. Μόνο αυτό αξίζει ως αναγνώριση στη φετινή τους πορεία.

 

Nothing else matters, με κάθε στίχο να ταιριάζει στο ταξίδι αυτό.

 

 

 

ΥΓ. Επιστρέφοντας στο υστερόγραφο στην ουσία της επικεφαλίδας του μηνύματος, μετά το τέλος του αγώνα στα αποδυτήρια του Κλειστού του Αγίου Θωμά, παρουσία του Προέδρου Σ. Βελιώτη, του Coach Αν. Σκλαβούνου και όλης της Ομάδας και παρά την πικρή γεύση του τελικού αποτελέσματος βγήκε μία ακόμη πιο μεγαλειώδης ιαχή 'Γλυκά Νερά', ως μία έκφραση αυτού που έγραψε ο Steinbeck 'To be alive at all is to have scars'.

 

Λίγο πιο δίπλα, οι αθλητές της Ομάδας του Αμαρουσίου πανηγύριζαν όλοι. Όλοι; Απών ήταν ο αθλητής των 2.08 που κλήθηκε να κάνει την μεγάλη διαφορά, αλλά ουσιαστικά δεν τα κατάφερε και αποχώρησε χαλαρός - και αδιάφορος ίσως - με την λήξη του αγώνα χωρίς να μπει καν στην πανηγυρική ομαδική φωτογραφία μίας ομάδας που δεν την αισθάνεται ως δική του.

 

Εμείς ήμασταν εκεί - όλοι - μέχρι το τέλος.

 

Με τις ουλές από τον αγώνα και την αίσθηση του πόνου από το αποτέλεσμα.

 

Αλλά και μία μεγάλη αισιοδοξία για την επόμενη ημέρα.

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Design A.jpg

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ

ΜΠΑΣΚΕΤ, ΒΟΛΛΕΥ, ΕΣΚΑ, ΕΣΠΑΑΑ

Karaiskaki 40, Glika Nera, 15354

© 2019 by Blue Falcons